ICF nedir?

“International Classification of Functioning, Disability and Health”: İşlevsellik, Yetersizlik ve Sağlığın Uluslar Arası Sınıflandırılması. Dünya Sağlık Teşkilatı tarafından 2000 yılında özürlülük boyutlarının sınıflandırılmasına, rehabilitasyon hizmetlerinin etkin bir şekilde yürütebilmesine yönelik olarak geliştirilen, ICIDH-10 yerini alan biyolojik, bireysel (psikolojik) ve sosyal bağlamda çok boyutlu bir tanımlama ve kodlama sistemidir. ICF, beş ana unsurdan ve bunların tezahürlerinden ibarettir: 1.) Beden yapısı ve bundan doğan sakatlıklar. 2.) Beden fonksiyonu ve bundan doğan fonksiyonel bozukluklar (disorder). 3.) Aktivite (Hareket) durumu ve bundan doğan rahatsızlıklar. 4.) Sosyal katılım durumu ve bundan doğan engellilik. 5.) Karmaşık faktörler (çevre, aile; kişi) ve bundan doğan şahsi, ailevi ve çevresel sorunlar. ICF ve ICIDH–10 arasında üç önemli fark bulunmaktadır: 1.) Sakatlık (Impairment) yerine beden yapısı ve fonksiyonu (Fonksiyonluluk veya İşlevsellik), 2.) Yetersizlik (Disability) yerine aktivite, 3.) Sosyal ve Çevresel Engellilik yerine sosyal katılım kavramları kullanılmaktadır. Böylece ICF modelinde özürlünün eksik yönlerini belirlemekten ziyade mevcut potansiyelleri (güç kaynakları) ve bu potansiyellerin sosyal ve çevresel boyutları vurgulanmaktadır.

Kaynak: Prof. Dr. Ali Seyyar’ın katkılarıyla hazırlanmış ve Sosyalsiyaset Web Sitesinde yayımlanan “Özürlülük Terimleri Sözlüğü”nden derlenmiştir (Ziyaret Tarihi: 05/05/2010).