Makamın şerefi, oturanın şerefidir ya da “şerefü’lmekanibi’lmekin”

Mertlerin mayası, kimyası ve madeni zor zamanlarda belli olur. Makama ağırlık verenler olduğu gibi makamın ağırlığını çalanlar da vardır. Bundan dolayı atalarımız veya eslaf ‘şerefü’lmekanibi’lmekin’ demişlerdir. Makamın şerefi, oturanın şerefidir. Arapların ‘surufeddehr’ dedikleri zamanın esintileri ve terslikleri yel gibi insanları bir yerden diğerine savurur. İnsanların çoğunluğu yel karşısında kum yığınları gibidir. İradesizdir. İnsan da yelin peşine düşerse bikarar yani kararsız olur. Zamanın birçok hali vardır. Her halinde kendini değiştirmeyenler sıddıklardır. Bu ahlakın en yüce mertebesidir.

Kaynak: Mustafa Özcan’ın 19 Haziran 2011 tarihinde Milli Gazete’de yayımlanan “Makamların değiştirdikleri ve değiştiremedikleri” köşe yazısından derlenmiştir.